گر چه پیمان را شکستم بر سر پیمانه ام

  با همه بد عهدی ام آن عاشق دیوا نه ام

 گر به  ظاهر دورم از در گاه تو ای نازنین

 باز  هم مشتاق  روی دلکش جانا نه ام

  از در  میخانه ات  ای شاهد  خوبان مران

 با همه عصیان همان دردی کش میخانه ام

 پرده  بردار  از رخ زیبا  که مشتاق  تو ام

 آن  رخ  زیبا  ندیده  ،واله   ودیوانه ام

 پادشاه  جودی و ما  بنده در گاه  تو

 منتظر بر درگهت ،زان بخشش شاهانه ام

  در میان بحر هجران غوطه ور گشتم ولی

  باز  هم در   جستجوی  گوهر  دردانه ام

 همچون من هرگز نباشد بر درت پیمان شکن

  لیک  با الطاف  غیر  از تو،  شها! بیگانه ام

  چون که لطف توست تنها ضامن رسوایی ام

  ور  نه  آن گردم  که افشان در دل ویرانه ام

 انتظارت بیش از حد شد ،تحمل تا به کی؟

  آفتا با!   بهر  دیدار  رخت  پروانه ام

 واله و«شیدا » ومستم لیک ،محتاج توام

 یک نظر بر من نما، ای عارف فرزانه ام!

كاش از لطف شبی یاد ز ما می‌كردی

یاد از عاشق افتاده ز پا می‌كردی

كاش بیمار فراقت كه ز پا افتاده

با نگاه ملكوتی تو دوا می‌كردی

كاش می‌آمدی با یك نظر ای نخل امید

گره از كار من زار تو وا می‌كردی

كاش یك شب تو برای فرجت مالك من

با دل سوخته خویش دعا می‌كردی

همچو باران به سر شیعه بلا می‌بارد

كاش می‌آمدی و دفع بلا می‌كردی

پرچم ظلم برافراشته شد در همه جا

كاش تو پرچمی از عدل بپا می‌كردی

كاش یك روز رضایی ز وفا

مهدی فاطمه از خود تو رضا می‌كردی

از طلعت زیبای تو گر پرده برافتد

ماه از نظر مردم صاحب نظر افتد

گر پیش رخت گل بزند لاف نکویی

از شاخه به یک جنبش باد سحر افتد

ای حجت ثانی عشر ای مهر جان

مهتاب از طلعت زیبای تو کی پرده برافتد

فخر زنم طعنه بر افلاک چو گردی

از رهگذرت بر من بی پا و سر افتد

غير از تو مرا دلبر و دلدار نباشد

دل نيست هر آندل كه ترا يار نباشد

شادم كه غم هجر توگرديده نصيبم

بهتر ز غم هجر تو غمخوار نباشد

از عشق تو مي سوزم مي سازم وگويم

سوزندگي عشق تو در نار نباشد

از باده چشم تو دل افتاده به مستي

اين وجد وطرب در مي خمار نباشد

بيمار بود هر كه مريض تو نگردد

بيمار غم عشق تو بيمار نباشد

گرديده گدايي تو سرمايه عمرم

بهتر ز گدايي درت كار نباشد

پیاده آمده بودم پیاده خواهم رفت

طلسم غربتم امشب شکسته خواهد شد

وسفره ای که تهی بود بسته خواهد شد

ودر حوالی شبهای عید همسایه

صدای گریه نخواهی شنید همسایه

همان غریبه که قلک نداشت خواهد رفت

وکودکی که عروسک نداشت خواهد رفت

منم که دور کران را به رنج گردیده

منم که هرکه مرا دیده در گذر دیده

به هر چه آینه تصویری از شکست من است

به سنگ سنگ بناها نشان دست من است

اگر به لطف واگر قهر می شناسندم

تمام مردم این شهر می شناسندم

من ایستادم اگر پشت آسمان خم شد

نماز خواندم اگر شهر ابن ملجم شد

این جمعه هم گذشت اما نیامدی

پایان سبز قصه دنیا نیامدی

کز کرده اندپنجره ها در غبار خویش

ای آفتاب روشن فردا نیامدی

ای حس پاک گمشده روح روزگار

زیباترین بهانه دنیا نیامدی

این جمعه هم گذشت وغزل ناتمام ماند

این است قسمت دل من تو نیامدی

ای حجت حق پرده زرخساربرافکن

کز هجرتوماپیرهن صبر دریدیم

ماچشم به راهیم به هرشام وسحرگاه

در راه تو از غیر رهیدیم

ای دست خدا دست برآور که زدشمن

بسیار ستم دیده بسی طعنه شنیدیم 

                                        که چراعشق به انسان نرسیده است

                                                                             چرا آب به گلدان نرسیده است

                 وهنوز هم که هنوز است

                               غم عشق به پایان نرسیده است

            بگو حافظ دلخسته شیراز بیاید

                                  بنویسد که هنوز هم که هنوز است....

                                                               چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیده است

                                                               چرا کلبه احزان به گلستان نرسیده است

     عصر این جمعه دلگیر

                      وجود تو کنار دل هر بیدل آشفته شود حس..

                                                                          توکجایی...

                                                                                    گل نرگس.

به پاي سروها زنجير تاكي

به دخمه ضجه دلگير تا كي

تو در بین مایی و ما غافلیم                               

 به قدر و به شأن شما جاهلیم

شب رحمت و آرزو و امید                                   

  كرم كن عطا كن كه ما سائلیم

بیا بیا كه سوختم زهجر روی ماه تو                تمام عمر دوختم دو چشم خود براه تو

بهشت را فروختم به نیمی از نگاه تو                 بدان امید زنده‌ام كه گردم از سپاه تو

 ************

 ندانمت بحقیقت كه در جهان به چه مانی         چهان و هر چه در او هست صورتند و تو جانی

به پای خویشتن آیند عاشقان به كمندت                 كه هر كه را تو بگیری ز خویشتن برهانی

گفتم كه روی ماهت از من چرا نهان است؟       گفتا تو خود حجابی ورنه رخم عیان است

گفتم كه از كه پرسم جانا نشان كویت؟        گفتا نشان چه پرسی آن كوی بی‌نشان است

گفتم مرا غم تو خوشتر ز شادمانی است               گفتا كه در ره ما غم نیز شادمان است

گفتم كه سوخت جانم از آتش نهانم             گفت آنكه سوخت او را كی ناله و فغان است

  گفتم فراق تا كی؟ گفتا كه تا تو هستی          گفتم نفس همین است گفتا سخن همان است

گفتم كه حاجتی هست گفتا بخواه از ما        گفتم غمم بیفزا گفتا كه رایگان است

در آن دلی كه هوای تو نیست آن دل نیست     هر آن سوی كه فدای تو نیست قابل نیست

برای سجده كوی تو آمدم به وجود                و گرنه حاجت دیگر مرا از این گل نیست

حدیث روی تو را دوش با صبا گفتم             بگفت صورت یوسف تو را مقابل نیست

ببین كه شهرت حسنت تمام عالم را      به غیر صحبت عشق تو در سلاسل نیست

************** 

میلاد سلاله زهرا  آقا امام رضا(ع) مبارک باد

طلوع نور خدا شد به عالم امكان                        قدم نهاد به دنیا شهنشه خوبان

چو نور حق ز پس پرده گشت او ظاهر              ز عكس نور رخش آفتاب شد پنهان

 به فيض طوف وجود تو هر پري نرسد

به خاك بوسي پاي تو هر سري نرسد

 بريده باد ز مردم دلي كه يار تو شد

كسي كه وقف تو باشد به ديگري نرسد

 ز ميل حضرت صادق به خدمتت پيداست

كسي به شأن تو در بنده پروري نرسد

 نمي‏رسد سر مويي به حسن تو نقصان

چه مشتري برسد يا كه مشتري نرسد

 به التزام غلامي هزار آمده‏اند

ولي هميشه همه كس به قنبري نرسد

 ترا نديده پسنديده‏ام خدا را شكر

چنين پسند به هر ديده‏تري نرسد

 به ديدن آمده بودم امام نداد بكاء

برات رؤيت روي تو سر سري نرسد

دل به داغ بي كسي دچار شد ، نيامدي

چشم ماه و آفتاب تار شد ، نيامدي

سنگهاي سرزمين من در انتظار تو

زير سم اسبها غبار شد ، نيامدي

چون عصاي موريانه خورده دستهاي من

زير بار درد تار و مار شد ، نيامدي

اي بلندتر ز كاش و دورتر ز كاشكي

روزهاي رفته بيشمار شد ، نيامدي

عمر انتظار ما ، حكايت ظهور تو

قصّه بلند روزگار شد ، نيامدي

یک مرد ۱۱۷۳ سال است که منتظر۳۱۳ انسان است آه ای خدا چقدر انسان شدن سخت است.

هنوزم انتظار و انتظار است

هنوزم دل به سینه بیقرار است

هنوزم خواب می بینم به شب ها

همان مردی که بر اسبی سوار است

همان مردی که آید روز جمعه

و این پایان خوب انتظار است

شهادت امام صادق (ع) تسلیت باد

                           این روزها که می گذرد

                            هر روز....

                              در انتظار آمدنت هستم

                                               اما....

                                               با من بگو که آیا

                                            من نیز در روزگار آمدنت هستم!؟

                                     کی شود در ندبه های جمعه پیدایت کنم

خون شد ز دوری تو دل لاله زارها

ای علت شکفتن گل در  بهارها

ما بی تو آه، آه، فقط آه، پشت آه

سخت اینچنین گذر روزگارها

ما تشنه توییم، خود تو، همین و بس

ما را به خال و زلف و لب و خط چه کارها

گاهی که باد عطر تو را پخش می کند

از راه می رسند یکایک بهارها

ای ایستگاه آخر دنیا، شب ظهور

سمت تو می روند تمام قطار ها...

بیا با ما بگو راز خدا را

شکسته بال عروجم ز تیرهای معاصی

خدا کند که نیفتم ز دیدگان سیاهت

تمام شهر و محل را سپرده ام که بگویند

به هر کجا که تو هستی خدا به پشت و پناهت

دعاترین دعاها همین دعای نگار است

امان بده که بمیرم به پای بقیت الاهت

آخر یه روز برات آقا حرم میسازیم                 حرم برا شه کرم حسن میسازیم

میلاد غریب مدینه شاهد زخم سینه تنهاترین سردار امام حسن(ع) مبارک باد

قصّه‏ام آخر شد و اين غصّه را آخر نيامد

عمر را پايان رسيد و يارم از در،در نيامد

سال‏ها بر من گذشت و لطفي از دلبر نيامد

جام مرگ آمد بدستم جام مي‏هرگز نديدم

آن كه بايد اين قفس را بشكند از در نيامد

مرغ جان در اين قفس بي بال و پر افتاد و هرگز

نامداران را هواي او دمي بر سر نيامد

 عاشقان روي جانان جمله بي نام و نشانند

جاهلان را اين چنين عاشق كشي باور نيامد

مردگان را روح بخشد عاشقان را جان ستاند

دیدن«مهدی»هزاران درد درمان می کند

مدعی گوید که با یک گل نمی گردد بهار

ما گلی داریم که عالم را گلستان می کند

یابن طه یابن یاسین یابن نور

کی می شود از کعبه بنمایی ظهور

آقا بیا به خاطر باران ظهور کن